اگه فقط یک درصد اینترنت ملی بمونه چی؟

یک ویدیو‌ی تیک‌تاک‌‌ دیدم که می‌پرسید اگر می‌تونستی‌ به هزاران سال قبلِ یک تمدن برگردی، کجا رو انتخاب می‌کردی‌‌؟ پررنگ‌ترین‌ کامنت‌ها‌‌ اسم پرشیا‌ رو اوردن‌‌. نوشته بودن‌ “چون‌ اونجا‌ به‌عنوان یک زن امنیت داشتم” “من یک زنم، پس پرشیا‌ رو انتخاب می‌کنم‌” “پرشیا‌ چون اولین‌جایی‌ بود که از صلح حرف زد”

کمی دلم‌ گرفت. نه از حرف‌های‌ زیبا و جاودان، از این که اسممون هنوز قشنگه اما حال‌ و روزمون‌ نه. غصه داره که جهان ما رو با چیزی می‌شناسه‌ که خودمون مدت‌هاست‌ دنبالش می‌گردیم‌‌. چیزی که یک زمانی بدیهی بود و الان شده آرزو. دنیا هنوز به ما ایمان داره ولی ما بی‌وقفه داریم تلاش می‌کنیم تا خودمون رو از یاد نبریم.